Dè Woensdag (deel 2)

Fijn, zelf heb ik dus geen verwachting van deze woensdag. Niet anders dan elke andere dag met therapieën. Ik ben in goede handen en ga ervoor. En dan is het aan mijn brein om iets magisch te doen of niet.

Ik sta weer te popelen maar het jubelende gevoel bij het opstaan maakt daarna plaats voor....moe. Alsof het potje energie na mijn ontbijt en aankleden al totaal verbruikt is voor deze dag. Mijn hoofdpijn score is vandaag opmerkelijk laag maar ik voel me dus eindeloos vermoeid. En dat al bij de binnenkomst van de kliniek. Ik knik nog even naar de mooie bergen en stap vol goede moed in een nieuwe volle dag bij CFX.

De start van de dag. Cardio, interval, ademhalingsoefeningen. Tijdens het rekken & strekken naderhand realiseer ik mij dat mijn interne wekker eindelijk een beetje is afgegaan. Geen tergende vermoeidheid meer maar een soort van wakker. Het volgende op mijn programma is brainwaves, dit zijn binuarale geluiden om mijn hersenen tot rust te manen. En dit voelt een beetje raar, nou het voelt niet alleen raar maar dat is het ook. Ik duik dus, na een soort van wakker geworden te zijn, in een donker warm kamertje met een ligstoel en zacht dekentje. Ik doe mijn best mij te focussen op mijn ademhaling en te ontspannen maar kukel uiteindelijk toch in een diepe slaap. En dit voor 10 uur 's ochtends. Als ik gewekt word ben ik echt totaal van het padje af, mijn interne klok weet er echt niets meer van te maken en ik zweef een beetje door de ruimte als een dronken slaapwandelaar. 

Dynavision // CFX // Utah // 2020// Marijke Werps-van Ruiten

Snel en hard schakelen want ik ga nu direct aan de slag met Dynavision. Een favoriet. Een groot "scherm" met knopjes die willekeurig oplichten in verschillende kleuren. Mijn taak, ze zo snel mogelijk indrukken. Na even warm draaien komt daar een extra dubbeltaak bij, op bepaalde kwadranten moet ik iets opnoemen uit bijvoorbeeld de keuken, slaapkamer, badkamer of woonkamer. En dan gaat de snelheid er rap uit. Wel verbaast dat Engelse woorden en objecten die diep begraven in mijn brein lagen, in eens op poppen. Hier wordt dus ontzettend veel tegelijk getraind en hard gewerkt. Niet alleen mijn ogen die moeten zoeken, reactievermogen, mijn langer termijn geheugen om te onthouden welk kwadrant voor welke kamer staat, woordvinding maar ook dubbeltaken. Ik ben blij, hoewel ik die brainwaves, de zachte stoel en het warme dekentje na afloop nù wel goed zou kunnen gebruiken. Tijd om hier van bij te komen is er niet want we gaan verder met een andere sessie over het werkgeheugen.

Gisteren had ik tijdens deze sessie 16 woorden gekregen om te onthouden, toen er vandaag naar deze woorden gevraagd werd, was het even een paar seconden blanco in mijn brein maar daarna in eens, rolde ze er allemaal uit. Een magisch gevoel en een glimlach van oor tot oor. 

Mijn geheugen is zo ontzettend slecht geweest, ik heb overal in huis eindeloos verdwaald gestaan waarbij ik niet eens meer wist wat ik een een bepaalde kamer deed omdat ik al weer vergeten was waarom ik er überhaupt heen gelopen was. Dat ik een verhaal begon te vertellen maar halverwege de zinnen al geen idee maar had wat ik wilde vertellen en de draad continue kwijt was in mijn eigen verhaal. Of als ik iets opzocht in een boek kon ik de bladzijde uit de legenda niet onthouden, tijdens het bladeren was ik de cijfers binnen een paar seconden kwijt. Hiervoor moest ik de bladzijdenummers opschrijven zodat ik ze tijdens het bladeren niet vergat. Of als ik aan het koken was, draaide ik me om en kon ik me al niet meer herinneren wat ik in de pan moest stoppen en of het er al in zat.  Als ik naar de kelder liep om een ingrediënt te pakken, vergat ik wat ik daar aan het doen was, ging ik op de bank zitten en wist ik niet meer dat er een pan op het vuur stond te koken. Na alles wat maar mogelijk was te hebben verbrand, overlaten koken, bijna binnen brand en de meest onsmakelijke en onvolledige maaltijden te hebben gemaakt, ben ik met koken maar gestopt. Een staaltje multitasken dat nog niet aan mij besteed is. Maar dat ik dan zonder moeite in eens een dag lang 16 Engelse woorden kan onthouden, geniaal!

Tijdens de sessie kom ik er wel weer achter dat 1 handeling tegelijk best prima gaat maar wanneer er dubbeltaken bijkomen, het snel achteruit gaat. Een hele simpele oefening, maar als het geluid van rustig pratende kinderen erbij wordt aangezet, is het in eens bijna onmogelijk. Mijn hoofdpijn neemt binnen een paar minuten groteske vormen aan. Even rust en ademhalen. Aan het einde van de sessie krijg ik naast de 16 woorden nòg eens 8 woorden erbij, 24 in totaal! We verzinnen een strategie om ze beter bij me te houden en ik ben ontzettend benieuwd wat er morgen nog van is blijven hangen.

De rest van de dag is gevuld met oogoefeningen, tikken op het ritme van geluid, natekenen van figuren, interval, massage en een puzzels.

Rond 16:00 stap ik de kliniek uit en brengt het busje mij weer bij mijn hotel. En nu is er een soort van dilemma. Want het is nog best vroeg en het duurt nog even voordat ik mag gaan slapen. Als ik nu ga slapen dan rommel ik met mijn bioritme en dat is niet handig. Boek lezen, tv kijken, podcast luisteren is na zo'n intensieve dag ook niet slim. En het geluid van de verwarming en ik, zijn nog steeds geen vriendjes.

Bewegen en buiten zijn is natuurlijk wel heel breinvriendelijk, dus stap ik meteen maar op mijn fiets. Het is heerlijk buiten en ik heb ook echt wel energie. Wat een verschil met eerder deze week, misschien is het toch die magische woensdag... 

Provo lake // Utah // 2020 // Marijke Werps-van Ruiten

Ik pedel richting Provo Lake dat heel mooi schijnt te zijn en slinger over en naast de Provo River. Het gaat zo soepeltjes en ik voel me zo goed dat ik maar door en door fiets. Maar langzaam piept dat stemmetje, doe je niet te veel Marijke? Is dit echt hetgeen dat helpend is? Met Provo Lake op steenworpafstand, draai ik me toch om. En daar ben ik super trots op. Ik ben meer het type van altijd doorgaan maar kies nu voor een ander eindresultaat. Geen mooi meer maar een beter herstel. Na ruim een uur fietsen plof ik op mijn bed, nu kan ik de avond  in. De dag afbouwen en verheugen op de dag van morgen.

Dag 3 van mijn behandeling bij cfx op 18 november 2020